Sneu

Het echte missen gaat in september beginnen, maar nu is ze ook weg. Anderhalve week, met een vriendin, interrail pas, een ID, duizend bladzijden en mijn oude zonnebril.
In onze gezinsapp zie ik een rave in Zürich langskomen, uitzichten vanuit de trein op de Alpen, koffie en kuikens in een Italiaans vakantiehuis. Overigens is het gebruik van die gezinsapp niet zo eenvoudig als het lijkt. Als gezin hebben wij vijf groepen: dochter en ouders, zoon en ouders, moeder en kinderen, vader en kinderen en dus de app waar we alle vier in zitten. Natuurlijk appen we elkaar ook nog één op één. En er is nog een iets uitgebreidere familieapp waarin ook oma A en opa R in zitten. Na meer dan twintig jaar blijft opa R een vreemde benaming, maar ik kan nu even niets beters bedenken en de insteek van dit stukje – en ook van de komende stukjes – is de relatie tussen moeder en dochter en het halflege nestsyndroom, dus dan is opa een prima rol en ik dwaal nu echt te ver af. Punt is: wanneer welke app te gebruiken? Echt leuke foto’s halen de familieapp, meer dagelijkse dingen worden in de groepsapp gezet, zaken die de zoon niets aan gaan komen in de dochter-ouders app en vice versa. Alleen met de dochter app ik over ‘wanneer gaan we samen naar Barbie’, ‘kijk wat een schattig hondje’, ‘weet jij nog een leuke caption voor m’n post?’ Maar voor je het weet gaat het ineens over een reisverzekering of een haalbreng-vraag en weet man E van niets. Terwijl hij het wel moet oplossen. Gedoe. Gezeik. Net als deze hele alinea trouwens.
Ondertussen overweeg ik dit jaar mijn verjaardag te vieren. Samen met man E heb ik afgelopen zomer drie verjaardagen georganiseerd, dus ik wil misschien zelf dan ook wel aan de beurt zijn. Twee: ik heb echt heel veel leuke oranje, paarse, witte, gele en blauwe lampionnen bewaard. Drie: vriendin Y bracht mij op het idee (met buikpijn) verschillende vrienden toch maar eens allemaal tegelijk uit te nodigen. Drie A: ik hou van cadeaus uitpakken. En vier: ik wil iedereen laten zien dat ondanks het halflege nest, mijn leven heus wel doorgaat. Sneu en bijna 55. Ook een prima omschrijving over hoe ik mij als moeder van twee volwassen kinderen voel. Gelukkig heb ik al m’n appgroepen nog.

Eén gedachte over “Sneu”

  1. Hoe herkenbaar weer. Ik app me suf en moet B in de gaten houden met alle groepjes voor hij iets vreselijks aanricht. Moet zelf trouwens ook goed opletten ondertussen maar ja, de 55 al ruim gepasseerd dan krijg je dat. L alweer bijna -even – thuis? Geniet daarvan , en ook van de rust in het lege nest.

    Like

Plaats een reactie