PrePolarsteps

De vintage Merry Christmas lichtbak was stuk. Toen ik ’m aansloot viel me al op dat de groene en blauwe lampjes niet meer flikkerden. Alleen de rode en gele deden het nog. Een paar dagen later deed de espressomachine tot twee keer toe de stoppen doorslaan en toen was het gedaan met m’n allermooiste kerstdecoratie. Donker en doods lag ie op het aanrecht te wachten tot man E er een project van zou maken.
Ik verbeet mijn teleurstelling en stortte me op de kerstvakantie. Dat duurde nog even, maar het voorpretten moest en zou nu beginnen. Foto’s van onze vorige vakantie op La Palma had ik in het GezinsGroepje gezet. Op eentje ervan stonden de kou kleumende zoon en dochter – want wist ik veel dat je een winterjas nodig had op zo’n zonnig eiland – te blauwbekken bovenop de Roque de los Muchachos, 2426 m. De dochter vond het een topfoto. Dat waren de overige 314 ook en de bijbehorende filmpjes van kinderlijfjes die in een zwembad sprongen en piepstemmetjes die vroegen hoelang de wandeling nog duurde al helemaal. Ik verzoop bijkans in een poel van nostalgie.
Daarna was het tijd me onder te dompelen in Spotify. Ik maakte de playlist Meezingers, voor al die uren dat we in de auto van en naar vliegveld Düsseldorf zouden moeten zitten. ‘Als ik terug kon in de tijd, dan wel met jouououou’ en mijn persoonlijke favoriet ‘Vroeger op de markt in Italia, heb ik m’n hart verloren aan die mooie Amalia’ die voordat Ajax aftrapt vaak wordt gedraaid. Voor de studentenzoon en -dochter voegde ik nog ‘Atje voor de sfeer’ en ‘Huisfeestje’ toe. Alles gedownload, klaar.
Tijd voor de vakantielijst. Daar waren er ondertussen een stuk of twintig van, variërend van kampeerlijst Frankrijk tot cruise Miami via Schotland en de USA. De lijst van La Palma 2010 stond er ook nog tussen. Ik kon ’m voor een groot deel overnemen, alleen oestermes, cd’s/dvd’s/iPod, sigaren, bedlampje, knutsel/knuffel deletete (ja dit is echt de correcte spelling) ik, bij petjes en slofjes haalde ik jes weg en voorlees bij boeken. Ik twijfelde nog even of ik winterjasjes zou toevoegen.
Met mijn gedachten nog bij de items uit de jaren 10, trok ik de doos met wegenkaarten open. En ja hoor, er zat een plattegrond van La Palma tussen. Man E en ik hadden er veertien jaar geleden allerlei tips en opmerkingen op gekrast. Toen al wetende dat we er nog een keer heen wilden. ‘Jammer was dicht vanwege de regen’ stond er bij een route naar nationaal park Caldera de Taburiente en ‘Hier vis eten!’ bij Playa del Remo. De zoon die op de koffie kwam, vroeg: ‘En gaan jullie er dit keer weer van alles bijkrassen zodat we er over twintig jaar met ónze kinderen weer naartoe gaan?’
Ik keek nog één aflevering van de miniserie La Palma op Netflix over een dreigende vulkaanuitbarsting en toen was het uit met de voorpret.
Man E zou het vintage Merry Christmas lichtbak project voor de kerst vast niet afkrijgen, maar dat gaf niks. Dit jaar zouden we met de kerstdagen baden in het zonlicht.