Donderdag – DKV

Ik bedelf mijn favoriete oedeemtherapeut met vragen. Wat als? Hoe groot is de kans dat? Wat is standaard? Ben ik normaal? Wat ’s nachts, wat overdag, wat wondjes? Wat wondroos? Wat sauna? Wat krachttraining? Watwaarwanneerwaaromwaaraanwaarvanwaaronder. Als ze weg is schrijf ik alle antwoorden zo snel mogelijk in mijn schrift. Niks vergeten Ingrid, stel je voor.
Een therapeut met een Heerenveen-jaarkaart komt een praatje maken. Ze heeft gehoord over een Ajax-fan op de afdeling. Het gaat over pak schaal, Alfred Schreuder, het wisselbeleid van de coach van Heerenveen en het mooiste: de rivaliteit tussen Heerenveen en Cambuur. Net als sommige Ajacieden het woord … niet kunnen uitspreken en het hebben over 010, zeggen hardcore Cambuurfans geen Heerenveen, maar DKV. DKV? Ja, DKV. Dertig Kilometer Verderop.
Tijdens de oefentherapie heb ik een aanvaring met een van de fysio’s. Ik mag van hem niet hardlopen, tenminste zo interpreteer ik het. Volgens hem moet ik het verzwaren van mijn programma bespreken met mijn vaste fysio. Terwijl, ik heb met haar afgesproken dat ik drie van de negen keer mag sporten, qua hartslag omhoog. De rest valt onder de categorie bewegen. Pffff. Er komt van alles los: haat tegen instanties, gain mins vertelt mie wat ik mout, waar liggen mijn grenzen, gaat hij eroverheen en zo ja, douw ik door, haal ik bakzeil, wat wil ik. Onder het mom van het zal wel verstandig zijn en angst voor confrontaties, ga ik wandelen op de loopband, maar achteraf heb ik spijt. Achteraf is het mooi wonen, Ingrid. Hé, man E woont ook ineens in mijn hoofd. Gelukkig heb ik de zware interval met fietsen wél al gedaan en ook het gewicht van de apparaten voor mijn armspieren toch zeker wel met 20% verhoogd. Maar dat heb ik ook eerlijk op mijn bewegingspapier geschreven.
Na het eten, waarbij je dus wel kunt kiezen tussen allerlei porties, maar niet bijvoorbeeld twee verschillende groentes en dan geen vlees of vega Amsterdamse snob, de tweede beweegsessie. De fysio komt z’n excuus aanbieden of hij komt erop terug dat zou ook kunnen, het is maar hoe je het opvat. Het is in ieder geval fijn. Oordeel of gevoel? Mijn vaste fysio heeft helaas alles in de smiezen en begint over trainen met hartslagzones. Ik krijg een meter om, dan volgen er berekeningen die uitkomen op hartslag 125-130 is sporten en 100 is bewegen. Dat is voor watjes! Ineens begrijp ik het misschien. Als er niet gepresteerd wordt, vind ik er niks aan. Dus met sport ook niet, die hartslag moet minstens naar de 160 worden gejaagd. Met de hartslag om, ga ik op de hardloopband. De hartslag loopt binnen een paar minuten op tot over de 200. Lijkt mij prima, maar de fysio heeft het over een technisch mankement. Schrijf toch niet zo gemaakt grappig.
Mild zijn voor jezelf, zegt de fysio, net als vele anderen. Maar ik ben toch al mild als ik midden overdag slappe hap op Netflix kijk, terwijl andere mensen aan het werk zijn? Presteren en oordelen. Ik zie een patroon.
Van de infosessie goede voeding verwacht ik niet zoveel. Overal voor openstaan, Ingrid. Er zijn drie soorten honger leer ik: buik, smaak en hoofd. Eén voor de verzadiging en als je echt trek hebt, twee voor het genieten van iets specifieks waar je zin in hebt en drie is wijn, kaas, M&M’s en Engels drop. Ontbijtkoek is van maïs gemaakt. Alles wat eindigt op -ose, daar zit suiker in, behalve osteoporose. En Ozewiezewoze wat mijn vader of moeder vroeger voor mij zong.
Aan tafel, klokslag half zes, gaat iedereen de groentekraam van het Zeeuwse bed op Insta volgen. Het bed vertelt dat vroeg in de ochtend, tussen zeven en acht, de mooiste tijd is, dan zijn er nog geen klanten, zijn de producten nog niet geprijsd, ziet alle fruit en groente er op z’n mooist uit en verheugt hij zich op de dag die gaat komen. Alle bedden behalve het lieve bed dat in de vleesverwerkende industrie werkt en naar huis mag, maken plannen voor volgende week donderdag, dan gaan we een bonte avond houden en pizza bestellen met Uber Eats – in Drachten hebben ze geen Getir of Flink – Hou nou op met die kapsones. Het andere Amsterdamse bed gaat ook wijn meenemen.
Buiten bellen met de fijnste dochter die een foto heeft gemaakt van de grootste zoon in galakostuum en de liefste nieuwe broer. Nog één nachtje. En dan volgende week nog vijf. Maar dat gaat wel goedkomen.