CQ 2020, dag 3 gaat over werkelijkheid en waarheid

Ik heb voor 4 weken een abonnement op de Volkskrant genomen voor 4 euro. Al was het alleen maar om te lachen om de column van Sylvia Witteman en ja hoor, nauwelijks ingelogd, daar ging ik al: ‘Tip voor tieners: als je een hasjcake in de ijskast zet, plak er dan een briefje met ‘HASJCAKE’ op, in levensgrote letters, want je ouders zetten geen leesbril op als ze iets te eten pakken.’ Ik denk altijd als schrijvers in hun columns flink aan het citeren slaan, dat ze dan zelf geen idee hebben waar ze het over willen hebben.
Tijdens de persconferentie van Rutte en De Jonge liepen man E en ik een laatste rondje met de hond. Op vier handhavers na, die op een kluitje rondom een telefoon naar de nieuwe maatregelen van het kabinet luisterden, kwamen we niemand tegen. Bij thuiskomst was puberzoon na de nodige potjes Brawl Stars, Assassin’s Creed en Rocket League vertrokken. Was ik kwaad omdat hij niet naar mij luisterde? Omdat zijn geweten niet opspeelde? Omdat hij de regels in zijn eigen voordeel uitlegt? Omdat ik dat zelf ook de hele tijd probeer? Of was ik gewoon jaloers?
Iemand berichtte me geen schakel te willen zijn tussen wel of geen corona. Weer iemand postte een filmpje over ‘Nee tegen de maatregelen, ja tegen de gezondheid’, Maar de vraag is hoeveel invloed je als individu hebt en wat voor de ene persoon van levensbelang is, vindt de ander flauwekul. Hier ligt precies de moeilijkheid. Je hebt regels en je hebt interpretatie. En dan heb je ook meningen. En, god verhoede, karaktereigenschappen. Vooral bij man E loop ik tegen zijn muur van 1+1=2 aan. Hoe vaak moet ik het nog zeggen: één plus één is geen twee! Nou ja vooruit, het kan, maar je kunt ook een blauwe één hebben en daarvan de helft vergeten en niet optellen maar delen.
Ik geloof in ‘Never let reality get in the way of truth’, een quote van Pat Pattison, Amerikaans schrijver van boeken over onder andere songwriting. Ik snap niet goed wat het betekent, maar het voelt waar.
Ontspannen met ‘Four weddings and a funeral’ (hoogtepunt blijft Rowan Atkinson als huwelijksvoltrekker) samen met puberdochter die zienderogen opknapt. En weer aan de WF, zeven potjes tegelijk. Mooiste woord van de dag: wegroepend, maar dat was niet van mij.