Jouwmijn

{Gesprekken met mijn moeder}

Het valt me niet mee, mam, weer thuis. Maar ja, op de camping viel het me ook niet mee. Het is alsof het nu na twee maanden pas begint. Ik zie je overal. Bah. In je bedlampje bijvoorbeeld die nu aan ons logeerbed zit vastgeklemd.
Oh, heb je die daar neergehangen, wat een goed idee. Da’s mooi voor R als hij komt logeren.
En je kandelaar staat op het dressoir nu.
Oh, dat vind ik ook mooi, van travertin is ie, hebben we ooit in Italië gekocht.
Je afgestompte kaarsjes staan er nog in.
Nou, ga je toch gewoon even naar de Hema en koop je nieuwe?
Ik kan het niet opbrengen, mam, ik kan niks opbrengen. Ik zit nu al een halve ochtend jouw nawerk te regelen. Checken of je uitvaartrekening wel klopt. Dat kan toch nooit dat 65 mensen meer dan 4 drankjes per persoon in anderhalf uur hebben gedronken? En waarom doet die bank zo moeilijk over dat m’n ene handtekening niet op de andere lijkt?
Tja lieverd, ik maakte me daar voordat ik ( ) al druk over, dat dat zoveel werk zou zijn. En jij zei dat valt wel mee en dat zien we dan wel. Tja, nu moet je het doen. Maar al m’n wachtwoorden kun je toch vinden? En belangrijke papieren? Die liggen in de…
Ja ik weet het, die heeft man E al opgehaald.
Gewoon elke dag een uur hiervoor inplannen en op zaterdag en zondag lekker vrij nemen. Probeer er wat van te maken, I. Gelukkig heb je hond M weer opgehaald uit Friesland. Lekker lopen met haar. En het is toch dinsdag vandaag? Nou, dan ga je vanavond gewoon sporten.
Zucht. Oké. Vooruit. Alleen nog even de makelaar bellen om een eerste afspraak te maken om jouwmijn huis te verkopen.
En meer ook niet hè?! Het uur is allang voorbij.