
{Gesprekken met mijn moeder}
Je woont nu in dit potje mama, dus ik heb je huis maar te koop gezet. Een dikke week staat ie op Funda nu, met 15 bezichtigingen en morgen waarschijnlijk vier biedingen.
…
Voor hoeveel wil je zeker weten? Voor een dikke smak geld. ‘Most m nait verschieten,’ zou papa zeggen. Maar dat is in Amsterdam ook haast niet mogelijk.
Af en toe belt makelaar T me met een update en dan antwoord ik zakelijk, opgetogen en ook opgelucht dat ik die erfpacht-VVE-energielabel-zooi niet allemaal zelf hoeft doen. En elke keer als ik ophang, voel ik de moed m’n schoenen inzakken. Je woont er steeds langer niet meer. Er zijn al spullen weg, gegooid, opgeruimd, verdeeld. Er lopen mensen door je huis die niemand kent, die de gordijnen van je kledingkast openmaken, de laatjes van je keuken. Misschien gaan ze zelfs wel in je stoel zitten.
De laatste keer dat ik bij je was heb ik alle miniatuur stoeltjes meegegraaid, ik wilde niet dat iemand aan jouw collectie zou zitten, en al je brillen diep weggestopt driehoogachter in een kast. Diep van binnen wil ik ze er niet hebben mama, niemand niet. Hoeveel geld ze ook hebben. Straks is je huis weg en is dat potje het enige plekje dat je nog hebt. Dat ik nog heb.
…
Zo’n gelul is dat: het leven gaat door. Je moet toch verder.
…
Ik weet zeker dat je het met me eens bent. Soms stopt het gewoon en kun je alleen maar stilstaan en achteruit kijken.
…
Paulien van De slimste is ook dood, wist je dat? In een van haar laatste interviews zei ze: ‘Je mag best over iets vertellen wat erg voor je is, maar als je er nog middenin zit, werkt het niet.’
Da’s natuurlijk flauwekul. Ik vind, je moet juist schrijven over waar je middenin zit. Dat is vaak het eerlijkst, het kwetsbaarst. Als je er later over schrijft heb je meer afstand en kun je het oppimpen of juist bagatelliseren.
…
Ja, het is een beetje een kwaad stukje, dat hoort ook bij rouw heb ik gelezen. Rouwstadia… kan ik me ook weer enorm over opwinden. Maar ja nou ja, ff terug naar je huis. Dat potje staat op m’n bureau. Met het dekseltje er scheef opgelijmd.
Afscheid kan op meerdere vlakken misschien wel accepteren, maar er zijn altijd pijnpunten die je raken. Zeker in een gevoelige tijd van rouw kan het gevoel er anders uit te komen zien.
LikeLike