Praatschrijf

{Gesprekken met mijn moeder}

Ik heb net al je puzzel apps van je telefoon verwijderd. Behalve die ene met die reageerbuisjes waarin je gekleurd water moet sorteren. Die kan nog niet. Die heb ik te vaak, al telefoon afpakkend, samen met je gespeeld.
Heb je ook ff een spelletje nog gedaan?
Nee, want ik voel me opgejaagd, de hond staat te hijgen. Ze wil uit en ze heeft klitten en het haar hangt voor haar ogen. Dus ik moet dat eigenlijk doen.
Ach die lieve hond M. Ze sprong altijd zo heerlijk naast me op de bank als ik bij jullie kwam porten en eten.
Even wat anders, mam. De makelaar komt volgende week langs. En ik heb het in de agenda gezet, heel koel en zakelijk staat er Jekerstraat in plaat van je naam. Dat zal wel bij verwerken horen?
Ja dat kan best.
Ik vind verwerken een vreselijk woord. Alsof er een einde aan komt. Op een gegeven moment heb je het verlies verwerkt en dan ben je klaar. Maar je bent nooit klaar. Ik spreek mensen die hun vader of moeder al 40 jaar kwijt zijn en nog soms verdrietig.
Nou dan bedenk je toch een ander woord.
Ja! Dat heb ik gedaan. Verderwerken. Want je werkt gewoon steeds verder, qua rouw. Tot je zelf dood bent.
Mooi woord, I. En daarover gesproken, je blog heet nietoverpraten. Terwijl je doet nu niet anders met mij, hoe zit dat?
Het is niet echt praten, mam. Ik doe het wel, maar het kan niet. Tenminste dat schijnt de werkelijkheid te zijn. Ook al kan ik niks met die werkelijkheid. Daarom praatschrijf ik maar met je. Je hebt het zelf gezegd, je moet alles opschrijven.
Ja, dat helpt, kind. Het helpt echt. Ook als je ogen steeds maar volstromen als je langs m’n bakker, m’n AH, m’n apotheek, m’n sigarenboer, m’n drankwinkel, m’n Loetje fietst. Dan helpt het nog.
We moeten wel even luchtig afsluiten, mam. Weet je dat We zijn er bijna weer op tv is? Met een nieuwe presentatrice, maar ze doet het gelukkig net zo truttig en stijf als die vorige. Gisteren vierden de kampeerders moederdag. En de reisleidster ging bij alle moeders langs met een doosje chocola en ze bleef maar roepen: ‘Fijne Moedertjesdag. Fijne Moedertjesdag.’
Ik was bijna blij dat ik er zelf geen meer heb.