{Indachtig m’n moeder}
Al een tijdje ben ik bezig je spullen op te ruimen. De badkamer is al helemaal leeg. Of geel zoals jij en ik zouden zeggen, omdat of de zoon of de dochter, ik weet het niet meer, dat zei toen hij of zij klein was. Ook al zag ik nog een haar in je kam en rook ik toch even aan de parfum die nog halfvol zat, ik kieperde alles in de vuilniszak. Ook de nog niet aangebroken tubes Elmex moesten weg. Een paar jaar geleden was je overgestapt van Sensodyne naar dit merk, omdat je dat te pittig vond worden in je mond, aften en zo. En ik associeerde die nieuwe tandpasta gelijk met het begin van je verval dus weg ermee. Oordoppen, crèmes, shampoo voor grijs haar, watten, nagelknippers, wegwegweg. De tandenstokers nam ik wel mee .
Daarna was de emotiekast aan de beurt zoals man E en ik de kast met de vele laatjes in de keuken noemen. Alsof er in elke kast een emotie woont die te pas en te onpas – of allemaal tegelijk zoals bij mij toen ik nog geen antidepressiva slikte – naar buiten kunnen komen. Sorry hoor, maar de laatjes herbergden voornamelijk troep. Veel lege brillenhoezen, pillendoormiddensnijdmachientjes, paasservetten, flesjes voor port mee onderweg en te veel plastic bakjes. In twee zaten nog korrels bruine en gekleurde hagelslag. Daar kon ik ook niet goed tegen. Maar toch weg ermee. Toen alle laatjes geel waren, haalde ik de labels uit de etikethouders. WTF was NRG? Of VR&VLM? SMRPTS? Ah, smeerpoets. HLPBNGLKKN, daar hadden de pleisters dus ingezeten. Middenin de troep zat ik in m’n eentje te lachen. En ineens begreep ik ook de F, dat waren natuurlijk dingen van jou.
De kast achter je bureau was een klus op zich. Die zat vol met foto’s van de sigarenfabriek, ik kwam de examenopgaven uit 1963 van het Ubbo Emmius Gymnasium in Stadskanaal tegen. Brieven en gedichten van mezelf aan jou, het trouwalbum van jou en papa. Ik was zo blij te zien hoe gelukkig jullie eruit zagen samen.
Er was nog veel meer op te ruimen, maar ik was vandaag lang genoeg met je bezig geweest. Bovendien, ik had honger. Het eten dat die avond over was, deed ik een plastic bakje. NDV schreef ik op het label.
